Δευτέρα πρωί πάντα είναι δύσκολο να σηκωθείς. Ειδικά αν το βραδάκι έχεις κοιμηθεί αργά βλέποντας τηλεόραση. Όμως a man got to do what a man got to do. Σηκώθηκα κατά τις 9, πρωινάκι καλό και ντύθηκα τσάκα τσάκα. Ξεκίνημα on time για το μετρό Αιγάλεω όπου βρισκόμουν σε 15 μόλις λεπτάκια, δεδομένου του ότι δεν χρησιμοποιώ καθόλου μεγάλους οδικούς άξονες (Ιερά, Καβάλας κτλ) και πάω μόνο από στενάκια. Οι ψιχάλες που έπεφταν κατά την διαδρομή μου περισσότερο με δρόσιζαν παρά με έβρεχαν! Είναι τόσο γαμάτο να ποδηλατείς μέσα στην βροχή!
Επιβίβαση στο μετρό και σε 30 λεπτάκια ήμουν Δουκίσσης. Μ`αρέσει να βλέπω όμορφες παρουσίες στο μετρό το πρωί! Μου φτιάχνει την διάθεση ένα πράγμα! Ο καιρός μουντός, με υποψίες καταιγίδας. Οριακά θα έφτανα στην δουλειά και πάλι, έτσι ξεκίνησα να ποδηλατώ γρήγορα γρήγορα. Την προηγούμενη μέρα το βράδυ είχα κοιτάξει την συντομότερη και υσηχότερη διαδρομή για να φτάσω στην δουλειά. 200 μέτρα πριν γίνει αυτό όμως κοιτάω το πίσω λάστιχο και το βλέπω...πίτα! Γαμώ την τύχη μου γαμώ! Το παίρνω στα χέρια και μέχρι να φτάσω στο γραφείο σκεφτόμουν τι άλλο θα μου τύχει!Παράλληλα με την δουλειά, ξεκίνησα να ψάχνω για ποδηλατάδικα εδώ γύρω άλλα τζίφος! Το κοντινότερο ήταν χαμηλά κοντά στον προαστιακό στην διασταύρωση Πεντέλης με Αττική Οδό. Για καλή μου τύχη όμως έκλεινε στις 9 το βράδυ έτσι μετά το σχόλασμα, έριξα ένα μισάωρο περπατηματάκι μέχρι να φτάσω εκεί! Ευτυχώς τα παιδιά ήταν πάρα πολύ εξυπηρετικά και γρήγορα στην δουλειά τους και η τρυπημένη σαμπρέλα αλλάχτηκε στο πι και φι!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου