Μετά από οχτώ χαλαρές ωρίτσες στην δουλειά (και με τον καιρό να έχει ήδη ρίξει την βροχούλα του) ξεκίνησα το κατέβασμα προς τον σταθμό της Δουκίσσης. Εκμεταλλευόμενος τους ωραίους δρόμους και ποδηλατόδρομους των Βριλλησίων έφτασα στο μετρό σε 8 λεπτά! Βέβαια λόγω του ότι είχε πέσει η νύχτα το κρύο "έκοβε" αρκετά και ώντας ιδρωμένος ψιλό-έπαιζα με την τύχη μου, κάνοντας βέβαια ένα mental note to self ότι το επόμενο πρωί θα πάρω σκουφάκι μαζί μου!
 |
| Πηγή: http://goo.gl/YXUzB |
Φτάνοντας λοιπόν στο μετρό, πήρα αγκαλίτσα το ποδήλατάκι και κατέβηκα τις πρώτες σκάλες. Εισιτηριάκι, επόμενες σκάλες και τελευταίο βαγόνι. Εκεί τα ποδήλατα ήταν 3, το δικό μου και άλλο ένα πίσω πίσω στο τελευταίο βαγόνι, και άλλο ένα αγωνιστικό μιας κοπέλας όπου επέλεξε να κάτσει στην πρώτη τετράδα θέσεων του βαγονιού και να το έχει δίπλα της (;;;) την ώρα που διάβαζε το βιβλιαράκι της. Κανείς από τους επιβάτες δεν έδειξε (τουλάχιστον εμφανώς) να ενοχλείται και ο συρμός ξεκίνησε για Αιγάλεω.
Στον σταθμό του Ευαγγελισμού νομίζω μπήκε και ένα παλικάρι με ένα mountain και γίναμε πολλοί στο πίσω πίσω βαγόνι. Βέβαια στα πλαίσια της Αθήνας καμία συνομιλία ανάμεσα στους επιβάτες, κανένα χαμόγελο. Τι όμορφα που θα ήταν να είμασταν πιο κοινωνικοί, πιο χαμογελαστοί, πιο...συμπολίτες; Μουσικούλα λοιπόν στα αυτιά μέχρι να ολοκληρωθεί η 30λεπτη μετρό-βόλτα μέχρι τον τερματικό σταθμό του Αιγάλεω!
 |
| Πηγή: http://goo.gl/wMlPa |
Οι υπόλοιποι συν-ποδηλάτες κατέβηκαν όλοι στο Μοναστηράκι (ίσως να είχε και καμία ποδηλατο-πορεία) μαζί με την πλειοψηφεία των επιβατών και ο συρμός εμφανώς χαλάρωσε από άποψη χωρητικότητας. Στο γκάζι ανέβηκε στο βαγόνι και ένας νεαρός με bmx που επέλεξε όμως να καθήσει πάνω στο ποδήλατο, παρά να είναι όρθιος. Το βαγόνι ήταν σχεδόν άδειο βέβαια οπότε no harm done. Ακόμα 6-7 λεπτά και είμασταν στο Αιγάλεω. Έξοδος για δοκιμή από την έτερη έξοδο του μετρό (Παπαναστασίου) όπου και χρησιμοποίησα (προς αμαρτία μου) τις κυλιόμενες σκάλες, όντας ο μόνος επιβάτης σε αυτές!
 |
| Πηγή: http://goo.gl/bEUvG |
Πιάνοντας το πεζοδρόμιο της καθόδου της Ιεράς Οδού την ανέβηκα μέχρι το ύψος του Praktiker και μετά έκοψα δεξιά για να ανηφορίσω προς το σπίτι! Συνολικός χρόνος ανόδου μέχρι το Praktiker πηγαίνοντας χαλαρά μόλις 12 λεπτα! Και ύστερα από ακόμα 10 λεπτά ποδηλατάδας βρέθηκα στο σπίτι (ξανά) παπί στον ιδρώτα αλλά με μία τεράστια υπερηφάνια για τον εαυτό μου α) για την γυμναστικούλα που έκανα (σύνολο 11-12 χλμ) εχτές για να ξεφύγω επιτέλους από την ρημάδα την καθιστική ζωή και β) για τα ευρουλάκια που έσωσα σε βενζίνες-αττική οδό και βέβαια τα ψιλο-σπασμένα νευράκια από την κίνηση στην εθνική! Win-win situation λοιπόν... για τους μυημένους!
Ολα αυτά βέβαια έγιναν εχτές... γιατί σήμερα μάλλον με ματιάσανε! (To be continued!)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου