Να πάω με το ποδήλατο στην δουλειά... ή μήπως όχι;

Το μυαλό μας παίζει πολλά παιχνίδια, η καθημερινότητά μας είναι ένα constant battle ανάμεσα σε αυτά που θέλουμε να κάνουμε και σε αυτά που μας "επιτρέπει" το μυαλό μας να κάνουμε!

mind games

Ο παρακάτω είναι ένας τυπικός διάλογος που έχει κάποιος (κ) με τον εαυτό (ε) του οταν είναι να πάρει μία απόφαση, πχ. να χρησιμοποιήσει το ποδήλατο για να μετακινηθεί προς την εργασία του

κ: Ωραία μέρα θα έχει αύριο, μωρέ λες να το πάρω και να πάω;

ε: Ωραία μέρα θα έχει αύριο, αλλά εσύ θα γίνεις λούτσα στον ιδρώτα. Θα σε δει ο προϊστάμενος και...ποιος σε σώζει...

κ: Ναι αλλά θα πάρω μωρέ και μια μπλουζίτσα να αλλάξω, να μην βρωμάω ιδρώτα..

ε: καλά ονειρέψου, κανόνισε να μην σε πλησιάζει κανείς στο γραφείο. Δεν είναι αύριο για ποδήλατο, άλλη μέρα πας...

ποδήλατο και ιδρώτας

Το μυαλό μας, ο εγκέφαλός μας, μας βάζει να αναθεωρήσουμε πολλά πράγματα από αυτά που θέλουμε να κάνουμε και εκτινάσσει την αναβλητικότητά μας...στα ύψη! Πολλές φορές αυτό γίνεται για την προστασία μας, άλλες όμως απλά...μας περιορίζει!

Don`t think! DO!

Όταν σκέφτεστε κάτι λοιπόν, μην το "μελετάτε" από 1002 πλευρές, μην ζυγίζετε όλες τις πλευρές και όλα τα σενάρια που μπορεί να προκύψουν. ΑΠΛΑ...ΚΑΝΤΕ ΤΟ!

Always Keep Calm and ride a bike

Έτσι και με το ποδήλατο! Δεν έχει σημασία που δουλεύετε (εκτός και η δουλειά σας είναι στην Πεντέλη ή τον Λυκαβηττό) ή τι ώρα πιάνετε δουλειά. Για την μεταφορά υπάρχουν backpacks στα οποία μεταφέρονται τα πάντα! Διάθεση και θέληση να υπάρχει και να είστε σίγουροι ότι άπαξ και μπείτε στον μαγικό κόσμο του bike commuting δεν θα ξεκολλάτε από την σέλα ούτε με χιόνια ούτε με βροχές... 

Ποδήλατο με χιόνι - Κοπενχάγη

O Δεκάλογος του Αστικού ποδηλάτη

Πολύ καιρό ήθελα να κάνω κάτι τέτοιο αλλά λίγο η καθημερινότητα, λίγο (έως πολύ οι υποχρεώσεις) εντός και εκτός οικείας το τρέναραν λιγάκι το πόστ αυτό. Without furhter adew λοιπόν... ξεκινάμε με τον δεκάλογο του Αστικού Ποδηλάτη!

• Safety First! Ελληνιστί...η ασφάλεια μας πάνω απ΄όλα! Αυτό σημαίνει υποχρεωτικά κράνος, ανακλαστικό φωσφοριζέ γιλέκο για τους...νυχτόβιους, φωτάκια μπρος πίσω σε λειτουργία, και αριστερός καθρέπτης για να ξέρουμε τι κινείται πίσω μας  
  

• Ποδηλατούμε στην μέση του δρόμου, αν θέλουμε να στρίψουμε εκτείνουμε το αντίστοιχο χέρι μας προς την σχετική κατεύθυνση. Αν ο δρόμος είναι σχετικά busy πάμε από το πεζοδρόμιο σιγά σιγά χωρίς να ενοχλούμε τυχόν πεζούς.

• Δεν κινούμαστε σε μεγάλες κυκλοφοριακές αρτηρίες, ούτε την μέρα ούτε (κυριότερα) την νύχτα. Οι ταχύτητες είναι μεγάλες και δεν υπάρχει καθόλου υποδομή για την ασφάλεια μας. Σχεδιάζουμε από πριν την διαδρομή μας, από ήσυχα στενάκια πηγαίνοντας πάντα με το ρεύμα του δρόμου - όχι αντίθετα.
  

• Δεν μπιστολιάζουμε κόκκινα και πινακίδες STOP. Το ότι εμείς νομίζουμε ότι "ελέγχουμε" μία διασταύρωση δεν σημαίνει ότι είμαστε πάντα σωστοί στην κρίση μας, και ώς γνωστών τα λάθη στην άσφαλτο πληρώνονται ακριβά.

• Δεν αναπτύσουμε ταχύτητα σε καταστάσεις που δεν χρειάζεται. Πάντα ενεργούμε με το σκέπτικο "τι μπορεί να πάει στραβά τώρα" και προλαμβάνουμε καταστάσεις όσο αυτό είναι δυνατο. Πχ. όταν είμαστε σε ένα δρόμο και έχει παρκαρισμένα στα δεξιά μας, αναρωτιόμαστε, "αν ανοίξει την πόρτα του ο οδηγός του τάδε αυτοκινήτου, τι περιθώριο μανούβρας-αποφυγής έχω" και αναλόγως προσαρμόζουμε την πορεία μας.
  

• Δεν φοράμε ακουστικά ακούγοντας μουσική ποδηλατώντας και δεν κοιτάμε βιτρίνες παρά έχουμε την προσοχή μας στραμμένη μπροστά και πίσω μας. Οι ήχοι από το περιβάλλον είναι μεγάλης σημασίας αποτρεπτικοί παράγοντες για ενδεχόμενο ατύχημα.

• Δεν παίρνουμε δεδομένη καμία ενέργεια από αυτοκινητιστές και οδηγούς μηχανών. Η λογική του "τι στο καλό, δεν θα δει τα φωτάκια μου" ή "λογικά θα κόψει επειδή έχει STOP" είναι πολύ επικύνδινη στα πλαίσια της Αθήνας, αλλά και όλων των μεγάλων αστικών πόλεων.
  

• Εχουμε το νού μας σε λακούβες, φρεάτια και απότομα bumps αναλόγως της ταχύτητας κυκλοφορίας μας καθώς αφενός τέτοια υπάρχουν άπειρα στους δρόμους μας και αφετέρου ίσως προκαλέσουν πτώση-ατύχημα.

• Ελέγχουμε την πίεση των ελαστικών μας κάθε 2 ημέρες καθώς και την κατάσταση των φρένων και του σασμάν μας. Η καλή κατάσταση του ποδηλάτου μας είναι ζωτικής σημασίας παράγοντας για την ασφάλειά μας.
  

• Κάνουμε ιδιωτική ασφάλεια ζωής και ατυχήματος γιατί έτσι και γίνει καμιά $£)%£==%£$ και χρειαστούμε πρώτες βοήθειες πιστέψτε με ότι δεν θέλετε να βρεθείτε σε εφημερία δημοσίου νοσοκομείου...και ειδικά όταν είστε εσείς που θα πονάτε (χτυπάω ξύλο, αλλά life is life and shit happens...)
  

Enjoy your rides παιδιά!

Τα σχόλιά σας πάντα καλοδεχούμενα, από φίλους και φίλες συν-ποδηλάτες και μη!